Maksymalna, dopuszczalna różnica między oceną badanego parametru na podstawie próby, a prawdziwą jego wartością w populacji. W estymacji przedziałowej przyjmuje się, iż maksymalny błąd szacunku stanowi połowę długości przedziału ufności. Pozwala to w niektórych zagadnieniach wyznaczyć formułę określającą niezbędną liczebność próby w oparciu o zadany próg maksymalnego błędu i ustalony poziom ufności.
